Π.Ο.Π.
Τι σημαίνει πιστοποίηση και πως ξεκίνησε
Το 1992 η Ευρωπαϊκή
Ένωση, θέλοντας να διαφυλάξει το ξεχωριστό χαρακτήρα των αγροτικών
προϊόντων, εξασφαλίζοντας στον Ευρωπαϊκό καταναλωτή τρόφιμα υψηλής
ποιότητας με πιστοποιητικό ελέγχου,
δημιούργησε συστήματα
αξιοποίησης και προστασίας των γεωγραφικών ονομασιών και των
παραδοσιακών προϊόντων. Πρόκειται για τα προϊόντα Προστατευόμενης
Ονομασίας Προέλευσης (ΠΟΠ), Προστατευόμενης
Γεωγραφικής Ένδειξης (ΠΓΕ) και Ειδικά Παραδοσιακά Προϊόντα Εγγυημένα (ΕΠΠΕ).
Ο
όρος «Προστατευόμενη Ονομασία Προέλευσης» αποδίδεται σε ένα προϊόν του
οποίου η παραγωγή, πεξεργασία και μεταποίηση πραγματοποιούνται σε μια
καθορισμένη γεωγραφική περιοχή με αναγνωρισμένη και ιστοποιημένη
τεχνογνωσία προκειμένου να δίνονται πληρέστερα στοιχεία αναγνώρισης
στον καταναλωτή. Τα χαρακτηριστικά και η ποιότητα οφείλονται κύρια ή
αποκλειστικά στο περιβάλλον της περιοχής από την οποία προέρχεται.
Το περιβάλλον αυτό περιλαμβάνει τόσο :
- Τους φυσικούς (κλίμα, βλάστηση κτλ)
- Όσο και τους ανθρώπινους παράγοντες.
Η ένδειξη ΠΟΠ σε άλλες γλώσσες μεταφράζεται : π.χ. PDO στα Αγγλικά, AOC στα Γαλλικά, DOC στα Ιταλικά.
Λόγος ύπαρξης αυτών των πιστοποιήσεων :
Οι
κανονισμοί αυτοί στόχο έχουν να προστατεψουν τον καταναλωτή, ο οποίος
τα τελευταία χρόνια λόγω των διατροφικών σκανδάλων (τρελές αγελάδες,
διοξίνες, μεταλλαγμένα κλπ) ζητά πληροφορίες σχετικά με την προέλευση,
τη φύση, τον τρόπο παραγωγής ή μεταποίησης των τροφίμων.
Γιατί η φέτα πληροί τις προυποθέσεις χαρακτηρισμού της ως ονομασία προέλευσης?
Διότι
προσδιορίζει ένα τυρί προερχόμενο από ένα μεγάλο τμήμα της Ελλάδας που
έχει ιδιότητες ή χαρακτηριστικά οφειλόμενα στο γεωγραφικό περιβάλλον
και του οποίου η παραγωγή, η μεταποίηση και η επεξεργασία
πραγματοποιούνται σε οριοθετημένη ζώνη.
Απομιμησεις της Φέτας
Απο
τις χωρες στις οποιες δεν υπαρχει αιγοπροβειο γαλα εγιναν πολλες
προσπαθειες υποκαταστασης της φετας απο τυρια αλμης απο αγελαδινο γαλα.
Το
αιγοπροβειο και το αγελαδινο γαλα παρουσιαζουν σημαντικες ποιοτικες
διαφορες μεταξυ τους στο αρωμα, στη γευση, στη χημικη συσταση και στα
οργανοληπτικα χαρακτηριστικα. Το στοιχειο αυτο αποτελει την ειδοποιο
διαφορα τους.
Κατα μια μεθοδο χρησιμοποιηθηκε η τεχνολογια
παρασκευης τους, προσθετοντας στο αγελαδινο γαλα χλωροφυλλη για να
επιτευχθει το λευκο χρωμα και λιπαση με σκοπο να προσεγγιστουν οι
οργανοληπτικες ιδιοτητες της.
Κατα μια αλλη χρησιμοποιηθηκε
υπερδιηθηση για την συμπυκνωση του αγελαδινου γαλακτος πριν την πηξη
του, απευθειας στο μεσο συσκευασιας.
Και στις δυο περιπτωσεις το
τυρι απο αγελαδινο γαλα δεν μπορεσε να προσεγγισει τις χαρακτηριστικες
οργανοληπτικες ιδιοτητες της Φετας
